O descenso do número de peregrinos que acudían a Santiago fixo que o acibeche perdera a súa importancia na cidade, polo que se comenzaron a traballar xoias que non terían o carácter relixioso da época anterior ao século XVII, ainda que se seguirían a tallar pezas de temática relixiosa de grande importancia encargadas pola Igrexa ou por diferentes institucións relixiosas.

A venda fíxose ambulante en mercados por todo o noroeste peninsular e se tallaron xoias de unha calidade importante. Así se popularizaron as xoias feitas en acibeche, que debido ao seu negro intenso proporcionaría un complemento ao traxe de luto, tan arraigado na península.